بیا ای هموطن هوشیار باشیم

به نوبت روز و شب بیدار باشیم

معین و مونس گلهای بیدار

مقیم گلشن ایثار باشیم

آدم از آن روزی که شد هستیش آغاز

با علم و ایمان می کند تا اوج پرواز

 از جمله اعمالی که همپای جهاد است

ایمان و علم آموختن بر بی سواد است

ای نسیم ای پیک شادی هر سحر از گلستان

ای خوشا کز دلبرآری نکهتی خوش ارمغان

نو بهاری بود و ، گلشن  مملو از  شادیّ و شور

وَرد و ریحان  پایکوبان  جنب میگون  ارغوان

بهار آمد  ،    بهار آمد      دوباره !

خدایا  ! این چه رسمِ  روزگاره ؟!

یکی    در پای گُل    چون   جویباره

یکی در سوگِ  دلبر     بی  قراره

دوام هر عمل در اتّحاد است

بقای آدمی در عدل و داد است

تضادش دانه و دامش جدایی

که این دو را به ره شیطان نهاد است

برترین نیکو ترین اسماء حُسناوحدت است

بهترین ، والاترین آیات عظما وحدت است

در تجلّی گاه عشق است آشکارا حُسن یار

زان همه برتر در آن وادی بطحا وحدت است

مادرم ! ای مادرِ  دلسوزِ  من

مادرم !  ای شمعِ شب افروزِ من

تو برایم هم پدر ، هم مادری

زیرِ باران چترِ سایه گستری

پدر ای شمع شبستان وجود

پدر ای بنده ی محبوب خدا

پدر ای روشنی مکتب عشق

پدر ای جلوه گر مهر و وفا

*

لاله ای خونین بدن از کربلایی ای شهید

اندرین ره راهیان را رهنمایی ای شهید

جاودانی کوکبی بر آسمان عاشقی

شاهدی ، شمعی ، شفیعی ، رهگشایی ای شهید

*

شهید گوهر تابان به کوی ایمان است

شهید شمع شبستان بزم جانان است

شهید مشعلی تابان به راه بیداریست

بر آن رهی که نتابد ، هماره ویران است

                        ******

به مناسبت سالروز تأسیس بنیاد شهید 22/12/1358ش:

بنیاد شهید ، بنیاد شهید

به امر امام آمده پدید

از نام خوشش ، آید به مشام

بوی خوش آن ، یاران امام

                        امیّد رهبر ، حامی ّ امّت

                        پاینده باشی تا قیامت

سرای شعر و عرفان است ایران

کنامِ شرزه شیران است ایران

گلستانی پُر از مهر و محبّت

مکان وَرد و ریحان است ایران

شکفتن گُل ها ، به گلشن ایمان

ترانه ی شادی ، زغنچه ی خندان

عجب فرح بیز و عجب تماشایی ست

نوای آزادی ، کمال زیبایی ست

ای مربّی ای نسیم نو بهار

نام تو یاد آور پروردگار

دید در راهی شبی پروانه ای

عقل و دل را کنج تاریک خانه ای

فارغ از یک روز پر از قیل و قال

می کنند از راز یکدیگر سؤال

بهمن ماه آمد و شد

موسم رویش و رشد و نما

روح الله آمد و شد

 جمهوری اسلامی به پا

*

سی امین بهارِ انقلاب

آمد از دیار گُل چه با شتاب

زد جوانه نونهالِ زندگی

شد شکفته دل به سانِ آفتاب

*

زنده بادا ، تا اَبَد ،  در پهنه ی پندارِ ما

یادِ آن روزی،  که آمد از سفر، دلدارِ ما

 مقدمش بادا گرامی ، آن گرامی تر ز جان

آمد و شاداب شد، از دیدنش ، رخسار ما

رجعت یار به گلزار مبارک بادا

مقدم مونس غمخوار مبارک بادا

رؤیت سرو عَلَمدار مبارک بادا

رفعت قلّه ی ایثار مبارک بادا

                        بهمن آمد، بهجت آمد

ماه فتح و نصرت آمد

ظالمان را ، غاصبان را

ماه ترس و وحشت آمد

*

عید مستضعفان مبارک باد

بر همه مؤمنان مبارک باد

مقدم رهبری زجان بهتر

بر همه عاشقان مبارک باد

*

باز هم این زر و زور و تزویر،

شده است هم پیمان !

باز هم دست جفا ،

بشکست پاک ترین آینه های ایمان !

بنماییم شکایت به کجا ؟

 کودک تنها در کلبه ی تاریک و گِلی ،

بنشسته بر خاک !

می نویسد غزل و مثنوی مشق و حساب ،

در هوایی نمناک !

ساقیا ...

ساقیا بی تو شفق شعله ور است

وز غمت دیده ز خونابه تر است

            به شیر اوژنان دلاور درود

             به گُل های در خون شناگر درود

زندگانی امتحانی بیش نیست

عمر ما رود روانی بیش نیست

ای گُل به چه نازی که گل از پیش نبودی

چون من زازل آب و گلی بیش نبودی

ای نگهبان مکتب قرآن

وی نگه دار میهن ایران

ای معطّر شکوفه ی امیّد

باغ دل را ستاره ی تابان

اگر غمینی

وگر گران جانی